فانوس دریای پارس

نام وبلاگ فانوس بود که برای پاسداری از نام تاریخی خلیج پارس نام آن را فانوس دریای پارس می گذارم

 وجود فقر حرکت ایجاد نمی کند،

 بلکه "احساس فقر" است که حرکت را به وجود می آورد.

....

 بیهوده نبود که ایمان داشتن را از دوست داشتن بیشتر دوست می دارم

...

 ای نسل اسیر وطنم:

 تو می دانی و همه می دانند که دلم غرق دوست داشتن تو و ایمان داشتن به تو است!تو می دانی و همه می دانند که من خودم را فدای تو کرده ام.... که ایمانم تویی و عشقم تویی و امیدم تویی و معنی حیاتم تویی ...از امید رهایی تو است که برق امید در چشمان خسته ام می درخشد و از خوشبختی تو است که هوای پاک سعادت را در ریه هایم حس می کنم... آزادی تو مذهب من است، خوشبختی تو عشق من است،آینده ی تو تنها آرزوی من است...

....

و اکنون رسیده ام به پای کوهی بلند که قله اش در دل ابرها گم گشته است و چنین می نماید که به آسمان پیوسته است.

....

 مردن بهتر است از زندگی کردن با شرکای بد رنگ زندگی.

...

 این است رنج این زندگی اربعه ای که...همیشه روح های مهاجر و غریب را رنجور می دارد. آنها را که در زیر این آسمان دنیای اربعه، بسته ی خاکند و زندانی آن. آنها که همچون مورچه پشت زمین را سیاه کرده اند و با چه حرص و جدی انبار می کنند... بودنشان را همیشه به خاطر روز مبادا نابود می کنند... وجودشان عبارت است از "موجودیشان"!

....

...هر کسی را توتمی است و توتم هر کسی " خود ِ خوب " او است. توتم نمی گذارد که فراموش کنی..هر دم به یادت می آورد. توتم یک ذات ماورایی دارد. یک موجود غیبی است. از جنس طبیعت نیست.  هر کسی توتمی دارد که با آن عشق می ورزد، دوست می دارد، می پرستد، می نالد، می گرید، اشک می ریزد، انتظار می کشد، صبر می کند، اخلاص می ورزد، ارزش می نهد، درد می کشد، ایثار می کند...هر کسی توتمی داردو توتم هر کس ذکر "آدم بودن " او است.... به هر حال هر کسی توتمی دارد وتوتم من "قلم" است.

....

 

نوشته شده توسط ملیکا شریعتی یار در شنبه ٢٩ خرداد ۱۳۸٩ ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ | لینک ثابت نظرات ()