فانوس دریای پارس

نام وبلاگ فانوس بود که برای پاسداری از نام تاریخی خلیج پارس نام آن را فانوس دریای پارس می گذارم

این فاجعه است! با دماوند چه می کنید؟

می گویند تاریخ کشتزاریست که در آن هیچ بذری گم نمی شود. به آیندگان چه جوابی بدهیم؟ بگوییم این نماد ملی ایرانی را و طبیعت خودمان را به راحتی و با وجدانی خفته نابود کردیم؟!  آری؟ 

ایران نه چون عربستان خشک و کم باران است که بتوان از آن چشم پوشید و نه آنقدر پر آب است که بتوان به آینده ی پر برکت آن دل بست. ما هر ساله با کمبود آب مواجه بوده ایم. زمینهای کشاورزی ما در معرض فنا و نابودی هستند. اگر ما خود با دست جهالت و نادانی خود تیشه به ریشه ی طبیعت خود و کوهستان خود بزنیم، ایران به سمت عربستان شدن پیش خواهد رفت. گرم و سوزان و بی آب و گیاه!

یه کمی جلوتر از بینی خودمان را ببینیم!  دریاچه ی خزر که آنگونه آب رفت و قدش کوتاه شد. خلیج پارس هم که نجنبیم شده خلیج ....! دماوند مانده بود که سرفراز بود. آن را هم سرافکنده کنیم تا در مقابل نسلهای آینده کاملا رو سفید باشیم!!

طبیعت ما امانت فرزندانمان است! امانتدار خوبی باشیم!

نوشته شده توسط ملیکا شریعتی یار در یکشنبه ٢۸ تیر ۱۳۸۸ ساعت ٥:۳٢ ‎ق.ظ | لینک ثابت نظرات ()