فانوس دریای پارس

نام وبلاگ فانوس بود که برای پاسداری از نام تاریخی خلیج پارس نام آن را فانوس دریای پارس می گذارم

هیچ قله ای خود را به زیر پای هیچ کوه نوردی نمی کشاند  مگر اینکه کوه

نورد آن را با گامهای استوار و خستگی ناپذیر خود ،فتح کند...هیچ حادثه ناب و

زیبایی در زندگی حادث نمی شود مگر آنگه خود ما حرکت کنیم و آن حادثه ناب

و زیبا را بیابیم"

بله همینطور است این ما هستیم که باید حرکت کنیم ... در سکون هیچ چیز

یافت نمی شود مگر پوسیدن و تباهی! هیچ کس از مرداب توقع آبی گوارا ندارد  و

تعفن آن خفه ات میکند .....پس باید حرکت کرد به نیت حرکت به مقصد حرکت

به سمت حرکت...باید جاری شد همچون رود و سبز شد همچون گیاه ... بله

این ما هستیم که باید حوادثی  که چشم انتظارشان هستیم را بیابیم ...آنها پا

ندارند که خودشان بیایند، این ما هستیم که پا داریم و باید حرکت کنیم و

حواذث ناب را بیابیم و اگر نیافتیم  نه تنها ناامید نشویم که آن حوادث زیبا را

خود بیافرینیم  .... و آنگاه است که راز آفرینش را خواهیم دانست و خود خالق

خواهیم شد... خالق هر آنچه که آرزو مندیم و خواهان آنیم.بله برای رسیدن به

قله باید راه ها را پیمود ... قله به پایین نمی آید تا در زیر پای ما قرار گیرد این

کوه نورد است که باید صعود کند و اوج بگیرد تا قله ها را درنوردد و فاتح قله ها

شود! پس بیایید تا به آفریدن معتقد باشیم نه به تقدیر ... و خودمان معمار

ساختمان تقدیر خود باشیم...

 

نوشته شده در یکشنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸٩ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ توسط ملیکا شریعتی یار نظرات ()

«مانند پرنده باش که روی شاخه سست و ضعیف لحظه‌ای می‌نشیند و آواز می‌خواند و احساس می‌کند که شاخه می لرزد ولی به آواز خواندن خود ادامه می‌دهد زیرا مطمئن است که بال و پر دارد.»

ویکتور هوگو

 

نوشته شده در یکشنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸٩ساعت ٤:٠۳ ‎ب.ظ توسط ملیکا شریعتی یار نظرات ()